آنچه باید در رابطه با بیماری HPV بدانید
به گزارش حیوان خانگی بگیر، متخصص اورولوژی اظهار داشت: آگاهی عمومی، توجه به روش های پیشگیری، واکسیناسیون، رعایت بهداشت جنسی و پیگیری منظم توسط پزشک از مهم ترین راهکارهای مواجهه با این بیماری بحساب می آید.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، محمدرضا جعفری متخصص اورولوژی در نشست خبری که درباب بیماری Hpv برگزار شد، اظهار داشت: آخرین دستاوردها نشان میدهد که شایع ترین بیماری جنسی قابل انتقال هم اکنون در ایران، ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV است. این بیماری در ترجمه های عمومی به نام «زگیل تناسلی» نیز شناخته می شود، اما در حقیقت یک ویروس مستقل است که می تواند نواحی مختلف بدن همچون دهان، واژن، مقعد و حتی انگشتان را درگیر کند. هم اکنون درصد قابل توجهی از افراد جامعه گرفتار این عفونت هستند. وی ادامه داد: برخلاف باور عمومی، راه های انتقال بیماری تنها به رابطه جنسی محدود نمی گردد. انتقال بوسیله رابطه واژینال، مقعدی و دهانی شایع ترین راه است، اما نتایج جدید نشان داده است که ویروس می تواند حتی به شکل غیرمستقیم نیز منتقل شود؛ مشابه اتفاقی که در بیماری کرونا رخ داد. به قول جعفری؛ این ویروس توانایی دارد در محیط و بر روی سطوح مرطوب مانند سونا یا خدمات بهداشتی فرنگی به مدت دو تا پنج روز زنده بماند و از این راه نیز انتقال پیدا کند. بنابراین، HPV علاوه بر انتقال جنسی، امکان انتقال غیرجنسی نیز دارد. جعفری افزود: از نظر بالینی، در بیشتر موارد بیماری هیچ علامت مشخصی ندارد. به همین دلیل، یکی از باورهای اشتباه رایج در جامعه اینست که نداشتن ضایعه پوستی یا زگیل تناسلی به معنای نداشتن بیماری است؛ در صورتیکه این باور کاملا غلط است. وی اشاره کرد: راه های تشخیص بیماری شامل معاینه بالینی توسط پزشک و انجام تست های آزمایشگاهی است. در این مورد نیز دو باور اشتباه وجود دارد؛ نخست این که بسیاری افراد تصور می کنند اگر تست آنها منفی شود، پس به این بیماری مبتلا نیستند. این در حالیست که هم اکنون تست های رایج تنها بخشی از ویروس های بیماری زا را بررسی می کنند، در صورتیکه تابحال بیشتر از ۳۶ نوع مختلف از این ویروس شناسایی شده است. به قول وی؛ نکته مهم دیگر اینست که آزمایش تنها ناحیه ای را که از آن نمونه گیری شده بررسی می کند و ممکنست ناحیه دیگری از بدن درگیر باشد ولی در آزمایش نشان داده نشود. اورولوژی تاکید کرد: آگاهی عمومی، توجه به روش های پیشگیری، واکسیناسیون، رعایت بهداشت جنسی و پیگیری منظم توسط پزشک از مهم ترین راهکارهای رویارویی با این بیماری شمرده می شود. متخصص اورولوژی اظهار داشت: تست منفی از یک ناحیه بدن به معنای منفی بودن تمام نواحی نیست. این مساله درست مانند بیماری های قارچی است که ممکنست تنها یک بخش از بدن را درگیر کرده باشند در صورتیکه قسمت های دیگر سالم بمانند. وی در رابطه با درمان این بیماری گفت: درمان قطعی و شناخته شده ای برای HPV وجود ندارد. در حقیقت این ویروس همانند دشمنی است که به بدن حمله می کند و تلاش ما در درمان کاهش بار ویروس در بدن بیمار است. اصلی ترین اقدام درمانی حذف ضایعه هاست که به کاهش کلونی های ویروسی کمک می نماید. در کنار این شیوه، درمان های دیگری مانند کرم های موضعی همچون «آلدارا» و «ایمی کیمود»، روش های فریز یا کرایوتراپی، لیزر و جراحی نیز مورد استفاده قرار می گیرند. جعفری درباب تفاوت روش ها توضیح داد: در منابع علمی ذکر شده است که لیزر نسبت به کرایوتراپی بازگشت پذیری کمتری دارد و دقیق تر بر روی ضایعه اثر می گذارد، در صورتیکه کرایوتراپی ممکنست به بافت های اطراف لطمه برساند و احتمال ایجاد اسکار نیز بیشتر است. وی با اشاره به اهمیت پیشگیری اشاره کرد: مهم ترین راهکار پیشگیری رعایت بهداشت فردی است؛ همچون استفاده نکردن از حوله، تیغ و سایر وسایل شخصی دیگران. همینطور واکسن HPV در انواع دوظرفیتی، چهارضرفیتی و نه ظرفیتی عرضه می شود که می تواند اهمیت بالای ی در کاهش مبتلاشدن داشته باشد. این اورولوژیست اضافه کرد: یکی از اشکالات شایع آن است که برخی بیماران بعد از دریافت واکسن تصور می کنند دیگر به هیچ عنوان گرفتار HPV نخواهند شد، در صورتیکه واکسن تنها در مقابل تیپ های مشخصی از ویروس ایمنی بوجود می آورد و مصونیت کامل در مقابل همه انواع ویروس ایجاد نمی گردد. جعفری اضافه کرد: تحقیقات نشان می دهد این واکسن در بازه ای حدود ۱۰ تا ۱۵ سال ایمنی قابل توجهی ایجاد می کند، اما اثربخشی صد درصدی ندارد.
ویروس Hpv می تواند تا ۵ روز روی سطوح زنده بماند
این اورولوژیست اظهار داشت: آخرین یافته ها نشان میدهد ویروس HPV در محیط های مرطوب تا پنج روز دوام دارد و راه انتقال غیر جنسی هم دارد. در ادامه نشست تموچین محرمی متخصص ژنتیک پزشکی اظهار داشت: قابلیت ایمنی زایی واکسن در افراد متفاوت می باشد و یکی از جنبه های اصلی، توانایی ایجاد ایمنی و حافظه ایمنی در بدن گیرنده واکسن است. از نظر ایمنی زایی، واکنش ها می توانند متفاوت باشند و اگر از دیدگاه ژنتیکی نگاه نماییم، توانایی ایجاد ایمنی و حافظه در افراد مختلف فرق دارد. همینطور بازه زمانی تعریف شده برای پاسخ ایمنی هم متغیر است. وی ادامه داد: مبحث بعدی، کیفیت تولید واکسن است. مواردی که لازم است در بدن ایجاد شود، از نظر زمانی بر مبنای قابلیت واکسن ها تعریف می شود. در حقیقت، پاسخ ثانویه ای که هنگام مواجهه با عامل عفونی رخ می دهد، اهمیت دارد. محرمی افزود: در بحث تشخیص نیز مبحث خطاهای منفی کاذب و مثبت کاذب مطرح است؛ این مساله به نحوه نمونه گیری، فرآیندهای تشخیصی، انتقال نمونه ها، نوع کیت های استفاده شده و حتی ژن های هدف بستگی دارد. همه این موارد می تواند بر حساسیت و دقت آزمایش تأثیر بگذارد. به قول وی؛ سؤالی که پیش می آید اینست که آیا در سطح جهانی، استانداردهای یکسانی وجود دارد یا خیر؟ به طور معمول در عرصه تشخیص، استانداردهای مشخصی تعریف می شود. بطور مثال، در حوزه شناسایی انواع پرخطر و کم خطر، کیت های شناسنامه دار وجود دارد که توسط شرکت های معتبر ارائه می شوند. با این وجود، مشکل اینجاست که گاهی منفی کاذب رخ می دهد چون بعضی کیت ها نمی توانند همه ژنوتایپ ها را پوشش دهند. ازاین رو ممکنست فرد مبتلا باشد اما تست به علت محدودیت ژنتیکی کیت، آنرا تشخیص ندهد. محرنی اشاره کرد: این مساله در پیگیری درمان اهمیت بیشتری پیدا می کند. گاهی برخی تست ها از نظر ما کافی نیستند، چون حساسیت یا پوشش ژنتیکی لازم را ندارند. دلیل استفاده از آنها بیشتر به هزینه پایین تر و در دسترس بودن مربوط می شود. به قول وی؛ از سوی دیگر، تست های دقیق تر که می توانند مقادیر خیلی کم ویروس را هم شناسایی کنند، زمان بیشتری نیاز دارند چون مرحله به مرحله و طبق پروتکلهای استاندارد (ID) باید انجام شوند. در مقابل، کیت های آماده از پیش طراحی شده سریع تر هستند اما ممکنست دقت کمتری داشته باشند. همینطور دستگاه های مورد استفاده باید استاندارد لازم را داشته باشند. وی افزود: بنابراین، قیمت تست ها و کیت ها بر مبنای نوع پوشش و گستره ژنتیکی متفاوت می باشد و برخی همکاران بالینی ترجیح می دهند از تست های ارزان تر استفاده کنند، اما این تست ها به طور معمول تنها بخشی از ژنوتایپ های ویروس را شناسایی می کنند. طبیعی است که وقتی تعداد ژنوتایپ های زیر پوشش بیشتر شود، قیمت تست بالاتر خواهد بود.
لزوم توجه به معاینات سالانه زنان برای جلوگیری از سرطان دهانه رحم
در ادامه نشست؛ گیتی سید قیاسی، متخصص زنان و زایمان، با اشاره به اهمیت تشخیص سریع ویروس HPV و ضایعات دهانه رحم، تاکید کرد و اظهار داشت: «گر انواع پرخطر ویروس HPV وجود داشته باشد، احتمال تبدیل آن به ضایعات پیش سرطانی یا سرطان دهانه رحم بسیار بالاست. وی ادامه داد: متاسفانه هنوز خیلی از بیماران به علت عدم انجام معاینات سالانه و تست های غربالگری، در مراحل پیشرفته رجوع می کنند. به نقل از ایشان، هفته گذشته دو بیمار جوان رجوع کردند که یکی از آنها ۳۶ ساله و دارای توده دهانه رحم بود و تابحال هیچ معاینه یا تست پاپ اسمیر انجام نداده بود. بیمار دیگری ۲۳ ساله نیز سال ها از عفونت های مکرر رنج می برد و مرتب آنتی بیوتیک مصرف می کرد، اما هیچگاه تست HPV نداده بود؛ در نهایت تست او هفت نوع HPV مثبت را نشان داد. این متخصص زنان با تکیه بر این که تست های غربالگری از ۲۱ سالگی به بعد باید سالانه صورت گیرد، اظهار داشت: تشخیص بموقع موجب می شود درمان بسیار ساده تر باشد. نباید این تصور غلط در جامعه وجود داشته باشد که مبتلاشدن به HPV به معنای مرگ حتمی است. با تشخیص و پیگیری درست، درمان امکانپذیر است. قیاسی در رابطه با روند تشخیص توضیح داد: در صورت مشاهده HPV پرخطر یا تغییرات مشکوک دهانه رحم، کولپوسکوپی (مشاهده دهانه رحم با دوربین) صورت می گیرد و در صورت لزوم نمونه برداری صورت می گیرد. بر مبنای مرحله ضایعه (CIN I، II، III)، روش های درمانی شامل لیزر یا برداشت بخش لطمه دیده به کار گرفته می شود. وی ادامه داد: درمان صرفا با آنتی بیوتیک، بدون بررسی HPV، فایده ای ندارد. چون خود HPV تغییرات سلولی بوجود آورده و بدن را مستعد عفونت های مکرر می کند. تقویت سیستم ایمنی، پرهیز از استرس، داشتن سبک زندگی سالم، ترک دخانیات، الکل و قندهای ساده از مواردی است که به درمان کمک می نماید. وی با اخطار نسبت به تبلیغات کاذب در فضای مجازی گفت: خیلی از بیماران بسمت درمان های غیرعلمی و پکیج های گیاهی سوق داده می شوند که می تواند جان آنها را به خطر بیندازد. یکی از بیماران ۳۴ ساله به علت اعتماد به این شیوه ها، فرصت جراحی را از دست داد و بیماری اش به مرحله غیرقابل عمل رسید. به قول این متخصص، در صورت عدم تشخیص و درمان بموقع، عوارضی همچون سقط مکرر، زایمان زودرس، نازایی و پیشرفت سرطان محتمل خواهد بود. قیاسی خاطرنشان کرد: خانم ها باید برای سلامتی خود وقت بگذارند و معاینات منظم هر شش ماه تا یک سال را جدی بگیرند. بررسی HPV و پاپ اسمیر در کنار معاینه بالینی، بهترین راه برای تشخیص سریع و پیشگیری از پیشرفت بیماری است. قیاسی در رابطه با مرگ های ناشی از سرطان رحمی در سنین بالاتر اظهار داشت: بطورمثال خانمی ۵۸ ساله به علت سرطان رحمی فوت می کند، در صورتیکه این بیماری به طور معمول بسیار راحت و سریع با جراحی قابل درمان است. علت اصلی، عدم انجام چکاپ های منظم است. متاسفانه در کشور ما مفهوم چکاپ هنوز جایگاه مناسبی ندارد و میزان آگاهی در جامعه پایین است. وی در پاسخ به این سوال که مشکل اصلی عدم آگاهی است یا قبح صحبت در رابطه با بیماری، توضیح داد: آن چه من مشاهده می کنم، به طور عمده عدم آگاهی است. خیلی از بیماران حتی فکر نمی کنند چنین بیماری ای ممکنست برایشان اتفاق بیفتد. ۹۰ درصد انسان ها در طول زندگی شان به ویروس HPV مبتلا می شوند، اما مردم از این مساله اطلاع کافی ندارند. قیاسی به اهمیت پیگیری درمان زوجین اشاره کرد: گاهی خانمی مبتلاست و شوهرش واکنشی نشان نمی دهد یا از درمان سرباز می زند. باید بدانیم مهم ترین مساله، درمان و بهبود فرد است. درمان یک طرفه نیز می تواند مؤثر باشد و مانع پیشرفت بیماری شود. وی در مورد ایمنی و واکسن توضیح داد: اشخاصی که تایپ های پرخطر HPV داشته و الان منفی شده اند، لزوماً آنتی بادی در بدنشان به وجود نیامده است. ایمنی واقعی بوسیله واکسن HPV ایجاد می شود. اما داروهایی که ما استفاده می نماییم می توانند سیستم ایمنی سلولی و ماکروفاژها را تقویت کرده و به بدن کمک کنند ویروس ها را از بین ببرد. قیاسی در رابطه با باورهای اشتباه عمومی اظهار داشت: عده ای فکر می کنند اگر قبلاً مبتلا شده اند یا درمان شده اند، دیگر نیاز به مراقبت ندارند یا ایمنی به وجود آمده است؛ این تصور درست نیست. ایمنی واقعی و مؤثر تنها با واکسن حاصل می شود. وی در رابطه با موارد پیشگیری محیطی نیز توضیح داد: خانم هایی که به استخر می روند، نگران کلر نباشند. کلر تنها می تواند ویروس ها را در محیط از بین ببرد، اما ترشحات بدن در استخر مشکلی ایجاد نمی نماید. استفاده از وایتکس یا ضدعفونی کننده ها در محل تجمع ترشحات می تواند موثر باشد، اما بدن شخص باید از نظر ایمنی تقویت شود. قیاسی در رابطه با روش های درمانی و دستگاه های لیزری اضافه کرد: دستگاه های لیزری که در اتاق عمل استفاده می نماییم، با تجهیزاتی شبیه لنز ناپاکوبی، قادرند در عرض سه دقیقه ویروس ها را از بین ببرند. این شیوه ها همراه با تقویت سیستم ایمنی، بالاترین شانس موفقیت درمان را به بیمار می دهند.
به قول وی؛ نکته مهم دیگر این است که آزمایش تنها ناحیه ای را که از آن نمونه گیری شده بررسی می کند و ممکنست ناحیه دیگری از بدن درگیر باشد ولی در آزمایش نشان داده نشود. قیاسی در ارتباط با روند تشخیص توضیح داد: در صورت مشاهده HPV پرخطر یا تغییرات مشکوک دهانه رحم، کولپوسکوپی (مشاهده دهانه رحم با دوربین) صورت می گیرد و در صورت ضرورت نمونه برداری صورت می گیرد. وی در پاسخ به این پرسش که مشکل اصلی عدم آگاهی است یا قبح صحبت در ارتباط با بیماری، توضیح داد: آنچه من مشاهده می کنم، بطور عمده عدم آگاهی است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب